Zdejmij tę smycz” – rozkazał Javier.
„Nie masz do tego prawa! Ta suka…!”
„Powiedziałem, ściągnij go!” – przerwał jej władczym głosem, wzywając przez radio posiłki.
Chłopak uniósł głowę, oczy miał opuchnięte, a plecy pokryte siniakami.
Thor powoli podszedł, nie odrywając wzroku od kobiety, i polizał dłoń chłopca.
Isaac się nie poruszył. Po prostu patrzył na niego zmieszany.
Nikt nie dotykał go czule od śmierci matki.
A potem, nagle, pies położył się obok niego i osłonił go swoim ciałem.
Kiedy przyjechały radiowozy, Sara była skuta kajdankami.
Próbowała się bronić histerycznym krzykiem:
„To dla jego dobra! Musiałam go wytresować!”
Ale nikt jej nie słuchał.
Tej nocy, gdy ratownicy medyczni badali chłopca, Javier uklęknął obok niego.
„Jesteś bezpieczny, dobrze?”
Isaac nie odpowiedział, tylko spojrzał na psa.
„Mogę go zatrzymać?” zapytał drżącym głosem.
Javier uśmiechnął się i pogłaskał Thora.
„Na razie zostanie z tobą”.
Minęły miesiące.
Isaaca zabrano do tymczasowego schroniska, ale Thor nie chciał go opuścić.
Pies szczekał i wył za każdym razem, gdy próbowali zabrać go na komisariat.
W końcu Gwardia Cywilna uznała, że więź między nimi jest nierozerwalna.
Chłopiec i pies tropiący stali się nierozłączni.
Isaac, który wcześniej prawie nie mówił, zaczął się śmiać, biegać i bawić.
Każdej nocy Thor czuwał przy jego łóżku, jakby wiedział, że potwory nie zawsze kryją się pod łóżkiem… czasami noszą perfumy i wyprasowaną sukienkę.
Lata później, podczas oficjalnej ceremonii, młody mężczyzna w niebieskim mundurze otrzymał medal.
„Za odwagę i wzorową służbę” – powiedział dowódca.
Publiczność bił brawo. Obok niego stary pies z białym pyskiem merdał ogonem.
Isaac uśmiechnął się.
„Gdyby moja mama mnie widziała” – wyszeptał – „wiedziałaby, że mój pierwszy uścisk pochodził od czworonożnego bohatera”.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
