Więc to był koniec. Jego mistrzowski plan. Zaplanował wszystko w najdrobniejszych szczegółach. Był przekonany, że jestem w pułapce finansowej i że nigdy nie odważę się go zostawić.
Kiedy zobaczyłam ten zadowolony z siebie, arogancki wyraz twarzy, musiałam się roześmiać.
„No cóż” – powiedziałam, uśmiechając się do niego słodko. „Zobaczymy”.
Położyłam się z powrotem, zgasiłam światło i odwróciłam się do niego plecami.
„Carolyn” – powiedział w końcu, jego głos brzmiał cicho i groźnie w ciemności. „Nie waż się robić niczego głupiego. Mówię serio. Moja siostra Diane wychodzi za mąż i potrzebuje domu. Od jakiegoś czasu mam na niego oko”.
Zamknęłam oczy, paznokcie wbiły mi się w dłonie tak mocno, że byłam pewna, że pokrwawiłam. Cała rodzina planowała to od dawna. Chcieli mnie wykorzystać, zamieszkać w moim domu, a w końcu wyrzucić, żeby zabrać go dla jego siostry.
O wschodzie słońca cicho wstałam. Spakowałam małą torbę z najpotrzebniejszymi rzeczami i wszystkimi ważnymi dokumentami, jakie udało mi się znaleźć. Wyszłam z domu, nie oglądając się za siebie. Poranne powietrze było wyjątkowo świeże, jakby świat został oczyszczony z brudu przez noc.
Wzięłam głęboki oddech, drżąc i zadzwoniłam do Brendy.
„Czas” – powiedziałam. „Wojna się rozpoczęła”.
Biuro Brendy znajdowało się na dwudziestym ósmym piętrze lśniącego szklanego wieżowca w centrum Los Angeles. Nie było to już biuro wyłącznie mojej najlepszej przyjaciółki. Została wspólniczką w prestiżowej kancelarii prawnej, jednej z najlepszych w mieście.
Kiedy przyjechałam, nie była sama. Towarzyszył jej mężczyzna po pięćdziesiątce o bystrym, inteligentnym spojrzeniu, w idealnie skrojonym garniturze i spokojnej, autorytatywnej postawie.
„Carolyn, to pan Wallace” – powiedziała Brenda stanowczym, uspokajającym głosem. „To najlepszy prawnik rozwodowy w stanie. Specjalizuje się w sprawach o dużym ciężarze finansowym i skomplikowanych sytuacjach”.
Pan Wallace uścisnął mi dłoń mocno i zdecydowanie.
„Pani Miller” – powiedział. „Brenda poinformowała mnie o sytuacji. Bardzo mi przykro z powodu tego, przez co pani przechodzi. Teraz zobaczmy, co mamy do dyspozycji”.
Siedzieliśmy w dużej, słonecznej sali konferencyjnej, gdzie na dużym ekranie rozłożone były cyfrowe kopie sfotografowanych przeze mnie dowodów. Pan Wallace analizował każdy dokument z drobiazgowym skupieniem, a jego wyraz twarzy z każdym slajdem stawał się coraz bardziej ponury.
„Sytuacja jest jeszcze gorsza, niż pani myślała” – powiedział, w końcu zdejmując okulary i wycierając je chusteczką. „Według tych wyciągów bankowych, Richard przelał tej Heather w sumie trzysta trzydzieści tysięcy dolarów w ciągu ostatnich dwóch lat. W oczach sądu to ewidentny akt trwonienia majątku małżeńskiego. To znaczna kwota, którą możemy odzyskać w ramach ugody rozwodowej”.
W milczeniu skinęłam głową, a ta kwota wciąż dźwięczała mi w głowie.
Trzysta trzydzieści tysięcy dolarów. To prawie pięcioletnia pensja, a on ją tak łatwo roztrwonił.
„Ale to” – powiedział pan Wallace, klikając w nowy plik dokumentów, o które detektyw z jego firmy poprosił w nocy – „to najpoważniejsze przestępstwo”.
Wskazał na ekran.
„Trzy miesiące temu Richard zaciągnął drugi kredyt hipoteczny na twój dom na osiemset tysięcy dolarów. We wniosku wskazano cel „remont domu”. Ale nie miałeś żadnych planów remontowych w ostatnim czasie, prawda?”
„Osiemset tysięcy…” Spojrzałam w górę, zaskoczona, krew mi zamarła. „Nie powiedział mi ani słowa”.
„Nie chciał ci powiedzieć” – powiedział poważnie pan Wallace. „Ponieważ te pieniądze, tydzień po tym, jak wpłynęły na jego konto, zostały przelane w pięciu dużych ratach do Heather Jones. Wydaje mi się, że twój mąż kupił dom dla tej kobiety. Wykorzystał kapitał w twoim domu, domu zbudowanym z twojego rodzinnego spadku, żeby kupić miejsce dla swojej kochanki”.
Głos mi drżał.
Wykorzystał dom, który dali mi rodzice, miejsce, które uważałem za swoje sanktuarium, aby zbudować życie z inną kobietą.
Pan Wallace pokazał mi następnie transkrypcję wiadomości tekstowych między Richardem a jego siostrą Diane. Jego detektyw uzyskał je specjalnym kanałem i choć mogą być trudne do wykorzystania jako bezpośredni dowód, bardzo jasno przedstawiają ich intencje.
Diane: Bracie, powiedziałeś żonie o hipotece na dom?
Richard: Jeszcze nie. Planuję jej powiedzieć po podróży. Ostatnio zachowuje się trochę dziwnie. Myślisz, że podejrzewa coś z Heather?
Diane: I co z tego? Mój narzeczony i ja musimy wpłacić zaliczkę w przyszłym tygodniu za mieszkanie, które oglądaliśmy. Pospiesz się.
Richard:
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
