Mam na imię Élise, mam 40 lat i trzy tygodnie temu moje życie nagle się skończyło. Moja córka, Lina, mająca 10 lat, wyjechała w deszczowy sobotni poranek i już nie wróciła. Od tamtej pory dom stał się pustą skorupą.
Pokój Liny pozostał taki sam, jak go zostawiła: porozrzucane kredki, niedokończony rysunek słonecznika, lampki wiszące na stoliku nocnym, niedokończona bransoletka dla „Mamy” na stoliku nocnym. Przechodzę obok niego jak cień, niezdolna do prawdziwego wejścia, ale też do zamknięcia drzwi.
Mój mąż, Julien, przeżył wypadek. Jego ciało powoli się goi, ale jego wzrok pozostaje załamany. Szepcze swoje imię przez sen, budzi się gwałtownie i obwinia się za to, że tego dnia sam się doprowadził do takiego stanu. Żyjemy w ciszy, poczuciu winy i braku, który przenika wszystko.
Aby kontynuować, kliknij przycisk pod reklamą ⤵️
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
